Κυριακή των Βαΐων

Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η λεγόμενη Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών. Κατά την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια (κλάδους φοινίκων) και απλώνοντας στο έδαφος τα φορέματά τους ζητωκραύγαζαν «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».
Κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού η εορτή της ανάμνησης αυτής τελούταν μαζί με την ανάσταση του Λαζάρου που αργότερα η δεύτερη μετατέθηκε κατά μία ημέρα πριν το λεγόμενο Σάββατο του Λαζάρου.
 Η ελληνορθόδοξη χριστιανική υμνολογία ειδικά για την Κυριακή των Βαΐων περιλαμβάνει τρία θριαμβικά αναστάσιμα απολυτίκια και ένα κοντάκιο της ημέρας. Τα οποία και είναι:


                        1ο απολυτίκιο' (Ήχος α΄)
                        Την κοινήν ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος,
                        εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός
                        όθεν και ημείς ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες,
                        σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν. Ωσαννά εν τοις υψίστοις,
                        ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου


                        2ο απολυτίκιο (Ήχος δ΄)
                        Συσταφέντες σοι δια του βαπτίσματος, Χριστέ ο Θεός ημών
                        της αθανάτου ζωής ηξιώθημεν τη Αναστάσει σου
                        και ανυμνούντες κράζομεν: Ωσαννά εν τοις υψίστοις,
                        ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.


                        3ο απολυτίκιο (Ήχος πλαγιος β΄)
                        Μετά κλάδων υμνήσαντες πρότερον
                        μετά ξύλων συνέλαβον ύστερον
                        οι αγνώμονες Χριστόν, Ιουδαίοι τον Θεόν.
                        Ημείς δε πίστει αμεταθέτω,
                        αεί τιμώντες ως ευεργέτην,
                        δια παντός βοήσωμεν αυτώ.
                        Ευλογημένος ει ο ερχόμενος
                        τον Αδάμ ανακαλέσασθαι.


                        Κοντάκιο (αυτόμελο)*, (Ήχος πλάγιος β΄)
                        Τω θρόνω εν ουρανώ,
                        τω πώλω επί της γης
                        εποχούμενος Χριστέ ο Θεός.
                        Των αγγέλων την αίνεσιν
                        και των παίδων ανύμνησιν

                        προσεδέξω βοώντος σοι,
                        Ευλογημένος ει ο ερχόμενος,
                        τον Αδάμ ανακαλέσασθαι.

    (*) αυτόμελο = ψάλλεται με δική του μουσικότητα, κατ΄ ίδιο μέλος)